|
Nieuwe
producten
In de Herfst van 2011 lagen er voor het
eerst de volgende producten in onze winkel:
Pawpaw,
Deze - in Europa zeldzame vrucht - wordt
bij wijze van experiment - geteeld in het Limburgse HELDEN
door Jaques Heesen die ook de leverancier is van de Yacon (zie
hieronder)
Pawpaw
(Asimina) is een geslacht uit de familie Annonaceae.
De soorten staan ook wel bekend als prairiebanaan, Ozark
banaan of roomappel.
Het is een geslacht van acht of negen soorten heesters met
grote bladeren en eetbare vruchten, dat van nature voorkomt in
het zuidoosten van Noord-Amerika.
Het geslacht bevat de grootste eetbare, in Noord-Amerika
inheemse vruchten. De planten groeien in de vruchtbare
valleien. De naam, die ook wordt gespeld als paw paw, paw-paw
of papaw is waarschijnlijk afkomstig van het Spaanse "papaya"
(papaja), misschien door de oppervlakkige overeenkomst tussen
de twee vruchten.
Pawpaw maakt deel net als de custardappel, de cherimoya, de
zoetzak en de zuurzak deel uit van de familie Annonaceae. Het
is het enige geslacht van deze plantenfamilie dat niet van
nature voorkomt in de tropen
De pawpaws zijn struiken of heesters,
die 2-12 m hoog kunnen worden. De bladeren zijn alternerend
geplaatst, ovaal van vorm en 20-35 cm lang en 10-15 cm breed.
De noordelijke, koudetolerante gewone pawpaw is bladverliezend
en de zuidelijke soorten zijn meestal groenblijvend.
De stinkende bloemen groeien solitair of
in trossen van tot acht bloemen met een diameter van 4-6 cm.
De bloemen hebben zes kelk- en zes kroonbladeren (drie grote
buitenste kroonbladeren en drie kleinere binnenste
kroonbladeren). De kleur van de kroonbladeren varieert van wit
tot paars of roodbruin. De bloemen worden bestoven door
aasvliegen en kevers . De bloemen verspreiden een zwakke geur
die weinig bestuivers aantrekt, wat de vruchtzetting kan
beperken. Kwekerijen leggen soms rottend vlees naast de
bloeiende planten om aasvliegen aan te trekken.
De vrucht is een 5-16 bij 3-7 cm grote
eetbare bes. De vruchten wegen 0,2-0,5 kg en bevatten veel
zaden. De vrucht rijpt van groen naar geel of bruin. Het
vruchtvlees smaakt naar banaan of mango, wat afhangt van de
cultivar.
Het vruchtvlees bevat meer eiwitten dan de meeste andere
fruitsoorten.
Bron: wikipedia.org/wiki/Annonaceae
In 2009
deden we een proefje dat ons voldoende vertrouwen gaf om een
compleet nieuwe teelt op grotere schaal te gaan doen:
Palmkool,
oftewel Cavelo Nero.
Andere namen: Zwarte kool of Toscaanse boerenkool.
Klik
op onderstaande foto voor een video (openen in een nieuw
venster)

Op de voorgrond
een jong gewas, 1x geoogst, en erachter planten die wel 6
maanden oud zijn
In 2010 plantten we er vanaf maart elke 3 weken zo'n 1.500
stuks van, en tot heden verliep de afzet goed. Palmkool wordt
niet - zoals bijv. Boerenkool - als gehele stronk geoogst,
maar telkens worden de onderste volgroeide bladeren afgebroken
waarna de plant vanuit het hart weer
nieuwe bladeren maakt.
Er zijn inmiddels plantingen bij die wel een keer of
6 geplukt zijn, met als gevolg dat we ons niet meer hoeven te
bukken...
Palmkool is winterhard, maar nog niet bekend is of ze een
écht strenge winter kunnen overleven.
Omdat we Palmkool zo vaak geplant hebben, staan er deze herfst
en winter - naast de spruiten, boerenkool en savooiekool -
overal verspreid over ons koolperceel 'repen' Palmkool.

Opvallend
is de donkere kleur van de bladeren, en menigeen kwam dan ook
vragen om welke groenten het gaat.
De meesten namen een maaltje mee, en het mooie is dat ze er
allemaal op terugkomen en nu regelmatige bezoekers van de
Boerderijwinkel zijn geworden!
Toepassingen
in de keuken:
Verwijder altijd de ribben van de bladeren omdat die een
langere tijd nodig hebben om te garen.
Palmkool kan als Boerenkool in stamppot verwerkt worden.
Tijdens het koken ruikt hij ook als Boerenkool, maar de smaak
is totaal anders! Bovendien blijft de donkere kleur behouden
tijdens het koken, wat de stamppot aantrekkelijker maakt. Ook
in Restaurants is hij geliefd vanwege de donkere kleur; Daar
noemen ze 't 'Zwarte kool'.
Palmkool leent zich goed om te roerbakken, en het kan in
vrijwel alle recepten voor Spinazie een goede vervanger zijn.
Hij slinkt minder, en geeft een heel aparte- uitgesproken
koolsmaak aan de gerechten.
Op het Internet zijn talloze recepten te vinden door te
Googelen op 'Cavolo nero' of 'Palmkool'. Het bekendste recept
is wel de 'Ribolitta-soep' uit Toscane waarin naast Palmkool
ook bonen gebruikt worden.
Een
leuke uitbreiding van ons assortiment hebben we bereikt met de
aanleg van onze 'kijk- en zelfpluk bloementuin' in het
voorjaar van 2006.
Naast
de boeketten die door bezoekers zélf geplukt kunnen worden
(de bloementuin is 7 dagen per week te bezichtigen), bieden we
er ook aan in onze boerderijwinkel die elke zaterdag van 9 tot
16u geopend is.
Daarnaast zijn er waardebonnen beschikbaar die men kado zou
kunnen geven aan de bloemenliefhebber, als alternatief voor
een kant- en klaar boeket.
Vraag
in de boerderijwinkel naar alle mogelijkheden?
Af en
toe kunnen we het brede groente-assortiment dat we toch al
altijd teelden, uitbreiden met een nieuwigheid.
Dit jaar is dat de Snijbiet 'Bright Lights' die niet alleen
erg mooi oogt, maar ook als 'vergeten groente' nieuw leven
ingeblazen wordt omdat snijbiet zich uitstekend leent om te
wokken.
Naast pompoenen
telen we de laatste jaren ook kalebassen; Ze schijnen wel
eetbaar te zijn, maar meestal worden ze gebruikt voor
decoratieve toepassingen.
Zelf maken we er o.a. vogelnestkastjes van.
Op de Open Dag die we dit jaar op 20 juni gaan houden, zal er
op de Boerenmarkt die dan op ons erf plaats vindt een
demonstratie gegeven worden door Mw. Maria School-van Mil uit
Overloon die zich helemaal heeft toegelegd op het werken met
kalebassen. Ze kan die dag haar lol wel op, want ze heeft de
keuze uit onderstaand assortiment......

Echte
Limburgse vlaaien
Op de traditionele manier gemaakt, van 100% biologische
ingrediënten. De tarwebloem voor de bodem is van “de
Waog”, en een
royale fruitvulling (biologisch fruit* zonder toegevoegde biet-
of rietsuiker) van bio-fruitverwerker “het Groenings Hofke”.
Het fruit wordt gezoet met appekdiksap*.
Overige ingrediënten: Melk*, Roomboter*, zout*, gist,
appeldiksap* en een beetje rietsuiker* om het deeg bruin te
laten bakken.
(*=van biologische
herkomst)
De vlaaien worden gebakken door Bakkerij Christine in NEER,
dezelfde die ook de 'Waoghelskes’ bakt.
M.b.v. onderstaande codes kunnen ze besteld worden; ø
ca. 30cm, héle of hálve (kleiner gaat niet i.v.m.
verpakking).
We starten met 4 soorten, maar gaan na verloop van tijd bekijken of dat praktisch haalbaar blijft.
Een alternatief zou kunnen zijn dat we elke week slechts één
soort gaan aanbieden, en dat in een vaste cyclus van een keer
per maand.
Code 9940
Hele Appelvlaai
€ 10,50
Code 9941 Halve Appelvlaai
€ 5,50
Code 9942 Hele Blauwbessenvlaai
€ 10,50
Code 9943 Halve Blauwbessenvlaai
€ 5,50
Code 9944 Hele Abrikozenvlaai
€ 10,50
Code 9945 Halve Abrikozenvlaai
€ 5,50
Code 9946 Hele Kersenvlaai
€ 10,50
Code 9947 Halve Kersenvlaai
€ 5,50
De
vlaaien zijn i.v.m. een reorganisatie tijdelijk niet
leverbaar.
___________________________________________________________
Sinds enige tijd
bieden wij -naast het gebruikelijke broodassortiment van
Bakkerij Verbeek- ook brood aan dat gemaakt wordt van tarwe
die onder EKO-merk geteeld is op "de WAOG".
Dit brood wordt gebakken door Bakkerij Christine Nijssen in NEER, en
wordt aangeboden onder de naam

"Waoghelske"
De
volgende varianten zijn verkrijgbaar:
- 9901: Waoghelske volkorenbrood vloer
- 9902: Waoghelske bruinbrood (gebuild) vloer
- 9903: Waoghelske witte bol (bloem) vloer
- 9905: Waoghelske notenbrood volkoren bus
(met Limburgse hazelnoten en Sesam)
Ingrediënten: tarwemeel, water, zeezout, gist en desem
Hieronder het verhaal over de achtergronden en het ontstaan
van dit uniek biologisch streekproduct.
___________________________________________________
Een broodje van eigen
deeg...
In onderstaand verhaal hebben we omwille van de leesbaarheid
de Limburgse
uitspraak AO "vertaald" in AA volgens het ABN.
Een
gewaagde onderneming
Even 20 jaar terug in de tijd; In het voorjaar 1981 kregen
wij (Trudelies en Wiel) de mogelijkheid om de huidige biologische
tuinderij "de Waog" te kopen. Sinds 1977 hadden
we daar al het een en ander uitgeprobeerd maar de aankoop
was direct de aanzet om officieel van start te gaan als biologische
tuinderij.
 |
Er moest
een naam en logo bedacht worden en al snel viel de keuze op
de naam van het buurtschap waarvan onze Tuinderij het middelpunt
vormt; in de volksmond "de Waog".
Als logo kozen we een Japans familiewapen waarin granen voorkomen;
dat lijkt onlogisch voor een groenteteeltbedrijf, maar in
de biologische landbouw zijn granen een essentieel gewas dat
met regelmaat terug dient te keren in het bouwplan omdat ze
de eigenschap hebben de grond te "steriliseren",
d.w.z. schimmelziektes en parasieten geen kans geven zich
verder te ontwikkelen waardoor in de navolgende jaren de intensieve
groentegewassen er een grotere kans van slagen hebben.
In de
afgelopen 20 jaar hebben we dit redelijk consequent kunnen
volhouden;
er werden granen geteeld, ondanks dat wij bij voorbaat wisten
dat het een onrendabel gewas is waar jaarlijks geld op moet
worden toegelegd. Als het tijd van oogsten was werd gauw iets
geregeld met een veevoederfabriek, en verdween de oogst in
de "bulk" (biologisch) veevoer.
Wie niet waagt, die niet wint..
Sinds
we ons bedrijf gereorganiseerd hebben, en nog uitsluitend
groente- en akkerbouwgewassen op kleine schaal telen, afgestemd
op de directe verkoop naar de consument middels de Bezorgdienst
en via de Boerderijwinkel, hebben we met een oppervlakte van
5 hectare grond teveel, en zijn we op zoek gegaan naar een
nuttige besteding.
In het voorjaar van 2001 kon er ten gevolge van de MKZ-crisis
pas laat mest worden uitgereden en pas begin mei werd de helft
van onze percelen ingezaaid met een tarwe-ras dat bekend staat
om z'n goede bakkwaliteit; dat bleek achteraf een gouden greep
want het graan ontwikkelde zich voorspoedig, en profiteerde
-omdat het pas zo laat was ingezaaid en dus ook laat afrijpte
- optimaal van de extreem warme en vooral droge augustusmaand.
Analyses van een monster toonde in augustus aan dat onze tarwe
voor Nederlandse begrippen van een extreem goede kwaliteit
was! Ook enkele bakproeven bevestigden dat het mogelijk moest
zijn om van deze tarwe een kwalitatief goed brood te kunnen
bakken, zonder er buitenlandse granen tussen te mengen, iets
wat normaal altijd wél gebeurt.
Daarop werd besloten de 12 ton graan (zoals de waag aangaf)
in eigen beheer te houden en de firma Joordens in Kessel werd
bereid gevonden om de partij te drogen en te reinigen.
.
"Wie alles kan verdragen kan alles wagen"
Vervolgens begon een zoektocht naar een geschikte molen waar
nog ouderwets op stenen gemalen wordt om zo de goede kwaliteit
te behouden. De "Commandeurs-molen" van Raoul Schijns
in Mechelen is de enige professionele watermolen in Limburg
die onder Skal-controle staat, en waar ons graan dus het Eko-merk
behoudt als het daar gemalen wordt.
En dan
moet er nog brood gebakken worden
.. Het liefst zagen
we dat óns graan, gedroogd, geschoond en tot meel gemalen
in ónze streek, natuurlijk óók tot brood
verwerkt kon worden bij ons in de buurt
.
Zo ontstaan
er dan nieuwe initiatieven waarvan we hopen dat het voor de
toekomst iets blijvends wordt; Christine Nijssen van de gelijknamige
bakkerij in Neer bleek al langer met het idee rond te lopen
om biologisch te gaan bakken! Naast de grote bakkerij in Neer
heeft ze nog een kleine in Heibloem die op dit moment leeg
staat. Ze zou niets liever willen dan hier een 100% biologische
bakkerij van te maken, maar dan moet er ook klandizie zijn
..
We hopen
dat we door Christine "ons eigen brood" te laten
bakken haar kunnen stimuleren om het serieus aan te gaan pakken;
Waag-halzerij misschien, maar als ondernemer moet je
toch af en toe de bakens verzetten. Wat dat betreft zijn Christine
en wij aan elkaar gewaagd !
Een passender
naam dan "Waoghelske"
(Waaghalsje) konden we dan ook niet voor ons eerste brood
verzinnen. En als het aanslaat volgen er méér;
vanaf januari 2002 bieden we de diverse "Waoghelskes"
aan náást het al bestaande broodassortiment.
En wat we ook nog kunnen verklappen; Het jaar 2002 zal in
het teken staan van een assortimentsuitbreiding met méér
"streekeigen biologische producten", dit dankzij
de nauwe samenwerking van een aantal Biologische boeren in
de Biologische Producentenvereniging in Zuid-Oost Nederland.
Januari
2002
"De WAOG" Biologische Tuinderij, NEER.
|